BIP
Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych
Historia

Decyzja nr 496/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 grudnia 2011 r.
w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji, nadania imienia patrona
i ustanowienia dorocznego święta Centrum Wsparcia Teleinformatycznego
Sił Zbrojnych.

 

W celu zachowania chlubnego dziedzictwa zapisanego w tradycjach oręża, ustalono co następuje:

 

Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych w Warszawie:

1.  Przyjmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji:
- 3 Samodzielnego Pułku Łączności (1944 - 1945)
- Węzła Łączności Ministerstwa Obrony Narodowej i Sztabu Generalnego
  (1945 - 1967)

- Węzła Łączności nr 2 - JW 3211 (1967 - 1999)
- Centralnego Węzła Łączności Ministerstwa Obrony Narodowej (1999 - 2011)

2. Przyjmuje imię płk. prof. inż. Kazimierza DREWNOWSKIEGO

3. Ustanowiono doroczne święto Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych na dzień 5 czerwca.

 

ZARYS HISTORII

CENTRUM WSPARCIA TELEINFORMATYCZNEGO SIŁ ZBROJNYCH

 

Zalążkiem Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych im. płk. prof. Kazimierza Drewnowskiego był 3 samodzielny pułk łączności sformowany w Lublinie na podstawie Rozkazu Naczelnego Dowódcy WP Nr 8 z dnia 20.08.1944 r.

Z jego wydzielonych sił i środków sformowano Węzeł Łączności Sztabu Generalnego. Następnie został on przeniesiony, najpierw do m. Zielonka, a potem na Warszawską Pragę. Grupa ta stanowiła wysunięty Węzeł Łączności Sztabu Głównego.

Po wyzwoleniu Warszawy Węzeł został przeniesiony na ul. Wrońskiego. W kwietniu 1945 roku,  został utworzony Centralny Węzeł Łączności Ministerstwa Wojennego. W sierpniu 1945 roku uruchomiony został Węzeł Łączności Sztabu Głównego Wojska Polskiego przy Alejach Ujazdowskich 5, a we wrześniu powstał nowy etat Węzła Łączności Sztabu Głównego Wojska Polskiego i Ministerstwa Obrony Narodowej w strukturze samodzielnego batalionu łączności Sztabu Głównego i Ministerstwa Obrony Narodowej w dodatkowych punktach przy ul. Klonoweji Al. Niepodległości. W latach 1945-51 następuje szybka rozbudowa Węzła Łączności, tak pod względem organizacyjnym, jak i technicznym. W 1951 roku Węzła Łączności, otrzymuje stały rejon dyslokacji w nowo wybudowanych obiektach przy ul. Żwirki i Wigury. W 1963 roku Węzeł Łączności MON został rozformowany. Na jego bazie sformowano 1 Brygadę Łączności MON oraz Pomocnicze Węzły Łączności nr 2 w Legionowie i nr 3 w Wesołej. W 1967 roku 1 Brygadę Łączności rozformowano, a na jej bazie utworzono dwa węzły łączności i dwa bataliony łączności. Na podstawie zarządzenia Szefa Sztabu Gen. WP Nr 076/org z dnia 05.06.1998 r. z dniem 01.01.1999 roku rozpoczął funkcjonować w nowej strukturze organizacyjnej jako Centralny Węzeł Łączności Ministerstwa Obrony Narodowej. W latach 1952 - 2010 Węzeł Łączności MON ulegał różnorodnym przekształceniom organizacyjnym i technicznym.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. w wyniku przeformowania CWŁ MON, swoją oficjalną działalność rozpoczęło Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych.

 

Do najważniejszych wydarzeń w działalności CWT SZ należy zaliczyć:

-   1955 - budowa pierścienia kabli dalekosiężnych oraz Radiowego Centrum Nadawczego

-   1960 - 1962 - zbudowanie Warszawskiego Węzła Telekomunikacyjnego MON

-   1974 - dokonanie wymiany centrali między garnizonowej typu A na centralę typu
U-57;

-   1987 - 1990 - uruchomienie pierwszej centrali elektronicznej typu E-10

-   1997 - uruchomienie centrali międzygarnizonowej typu DGT

-   1999 - uruchomienie stacjonarnych komponentów koalicyjnych systemów
teleinformatycznych dla potrzeb Sił Zbrojnych RP i powołanie Wydziału Poczty Kurierskiej NATO

-   1999 - zmiana nazwy na CWŁ MON - Węzeł Łączności na podstawie zarządzenia Szefa
Sztabu Gen. WP Nr 076/org z dnia 05.06.1998 r. z dniem 01.01.1999 r. rozpoczął funkcjonować w nowej strukturze organizacyjnej jako Centralny Węzeł Łączności MON

-   2000 - całkowite przejście na eksploatację cyfrowych systemów teleinformatycznych

-   2003 - pierwsze zastosowanie łączności satelitarnej w wymiarze międzykontynentalnym
dla potrzeb Polskich Kontyngentów Wojskowych m.in. w Iraku

-   2008 - Decyzją Nr Z-52/Org./P1 Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 sierpnia 2008r.
w sprawie zmiany bezpośredniego podporządkowania, Centralny Węzeł Łączności MON został z dniem 1 września 2008 r. przekazany w bezpośrednie podporządkowanie Szefowi Zarządu Planowania Systemów Dowodzenia i Łączności P-6

-   2011 - Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 09.03.2011r. oraz Rozkazem
Szefa Zarządu Planowania Systemów Dowodzenia Łączności P6 Sztabu Generalnego z dnia 05.05.2011r. CWŁ MON został przeformowany w Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych.

-   2013 - Decyzją nr Pf - 37/Org/P1 Ministra Obrony Narodowej z dnia 17.09.2013r. w sprawie zmiany podporządkowania, Centrum Wsparcia Teleinformatycznego Sił Zbrojnych zostało z dniem 1 listopada 2013r. przekazane w bezpośrednie podporzadkowanie Szefowi Inspektoratu Systemów Informacyjnych.

Centrum w okresie swojego istnienia było wielokrotnie wyróżniane m.in.:

-   1966 - ODZNAKĄ TYSIĄCLECIA

-   1978 - ZŁOTĄ ODZNAKĄ HONOROWĄ - ZA ZASŁUGI DLA WARSZAWY

-   1990 - MEDALEM PAMIĄTKOWYM - ZA WYBITNE OSIĄGNIĘCIA W SŁUŻBIE WOJSKOWEJ

-   1997 - ZNAKIEM HONOROWYM SIŁ ZBROJNYCH RP - po raz pierwszy

-   2005 - ZNAKIEM HONOROWYM SIŁ ZBROJNYCH RP - po raz drugi

2014 - WPISEM DO KSIĘGI HONOROWEJ WOJSKA POLSKIEGO

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych